مقایسه‌ی پمپ انسولین و تزریقات چندگانه‌ی انسولین در کنترل دیابت نوع 1 و کیفیت زندگی بیماران
20 ژوئیه 2017- در یک مطالعه‌ی جدید محققان موفقیت تزریقات چندگانه انسولین را در مدیریت دیابت با پمپ انسولین مقایسه کردند، نتایج این تحقیق نشان داد که پمپ انسولین سبب بهبود کم اما قابل توجه مقدار هموگلوبین A1cافراد مبتلا به دیابت نوع 1 و بهبود کیفیت کلی زندگی آنها می‌شود.
ضعف مطالعات قبلی در مقایسه‌ی روشهای درمان دیابت نوع 1، مدت زمان کوتاه انجام مطالعات و طراحی ضعیف آنها بود، تحقیق جدید یک تحقیق بزرگ تصادفی کنترل شده است که در آن اثر بخشی پمپ انسولین نسبت به تزریقات چندگانه‌ی انسولین (MDI) و آموزشهای ساختارمند (REPOSE) برای مدت 2 سال بررسی گردید.
در این تحقیق از 280 فرد بزرگسال مبتلا به دیابت نوع 1 ثبت نام گردید. همه‌ی شرکت کنندگان در دوره‌ی آموزشی تنظیم دوز انسولین برای تغذیه‌ی نرمال (DAFNE) به مدت یک هفته شرکت کردند تا از نظر آموزش و پشتیبانی از امکانات یکسانی برخوردار باشند. محققان افرادی را که میل شدیدی به درمان با پمپ انسولین داشتند و کسانی را که با تزریق چندگانه‌ی انسولین به کنترل مطلوبی رسیده بودند را از افراد شرکت کننده کنار گذاشتند تا از جهت گیری تاییدی (confirmation bias) جلوگیری کنند.
پس از آن، شرکت کنندگان برای مدت دوسال یا به روش تزریقات چندگانه‌ی روزانه یا درمان با پمپ انسولین درمان شدند و نمونه‌های خونی این افراد در ابتدای تحقیق، 6، 12 و 24 ماه پس از شروع تحقیق گردآوری شد.
نتایج اولیه شامل تغییر در مقدار هموگلوبین A1cپس از24 ماه برای افرادی بود که مقدار HbA1cآنها در شروع تحقیق برابر با 58 میلی مول بر مول یا بالاتر بود و همچنین بررسی نسبت شرکت کنندگانی بود که به چنین مقداری از HbA1cیا کمتر از آن، در طی دو سال دست یافته بودند.
نتایج ثانویه که در این تحقیق اندازه‌گیری گردید شامل وزن بدن، دوز انسولین و اپیزودهای هیپوگلایسمی متوسط تا شدید بود. محققان همچنین به بررسی کیفیت کلی زندگی و رضایت از درمان از طریق یک ارزیابی روان شناختی مفصل در طول دوره ی مطالعه پرداختند.
نتایج نشاندهنده‌ی بهبود کنترل دیابت و نرخ هیپوگلایسمی شدید در هر دو گروه در طی دو سال بود. هیپوگلایسمی شدید در هر دو گروه(علیرغم مقادیر HbA1cپایین‌تر) به نصف کاهش یافته بود و این مزیت بیش از دو سال حفظ گردید.
میانگین تغییرات میزان HbA1cدر دو سال، عمدتاً در درمان با پمپ نسبت به تزریقات چندگانه در روز، بیشتر بود و در مقایسه‌ی دو گروه، دوز انسولین مورد نیاز در گروه پمپ بطور جزئی کاهش معنی دار بیشتری داشت.
تنظیم نتایج برای متغیرهایی نظیر مرکزی که افراد در آن تحت درمان قرار گرفته بودند، سن، جنسیت و در نظر گرفتن دوزهای فراموش شده ی انسولین، تفاوتی معادل 0.24درصد را برای HbA1c(2.7- میلی مول در مول) به نفع استفاده کنندگان از پمپ نشان داد.
مقدار HbA1c افرادیکه در شروع تحقیق بالاتر از 58 میلی مول بر مول بود، بویژه درطی 2 سال 0.6 درصد کاهش (7 میلی مول بر مول) یافته بود اما در این گروه هیچ تفاوت آماری معنی داری در مقدار HbA1c نسبت به شروع تحقیق تا 24 ماه بین درمان با پمپ و تزریقات چندگانه‌ی روزانه دیده نشد. همچنین نسبت افرادیکه توانسته بودند به HbA1c برابر با 58 میلی مول بر مول دست یابند، در دو گروه متفاوت نبود.
در اکثر اندازه‌گیریهای روان شناختی تفاوتی بین دو گروه مشاهده نشد اما رضایت از درمان در گروه استفاده کنندگان از پمپ انسولین و تا حدی در بعضی از معیارهای کیفیت زندگی مانند آزادی تغذیه‌ای یا دردسر تزریقات روزانه در ماه دوزادهم و بیست و چهارم بهبود بیشتری داشت.
به طور کلی میزان HbA1c و نرخ هیپوگلایسمی شدید در هر دو گروه کاهش یافت و در گروه استفاده کنندگان از پمپ انسولین اندکی بهتر بود، اما تفاوت معنی داری از نظر آماری بین دو گروه گزارش نشد. از نظر فواید کیفیت زندگی و رضایت بیشتر درمان، گروه پمپ نسبت به تزریقات چندگانه، برتری داشت.
منبع:
www.diabetes.co.uk/news/2017/jul/insulin-pumps-as-effective-as-but-more-life-affirming-than-injections-in-type-1-diabetes-96025215.html